:: alternativ`a

Imagine there’s no heaven
It’s easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today…

Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace…

You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world…

You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll join us
And the world will live as one..

Con Lenon 

Qoy bu nəğmə laylan olsun,
Ağlasın bəbəylərin, yuyulsun.
Körpə yuxuda qanadlansın aləm!
Qoy bu nəğmə dünyam olsun,
Gizlənim içində yaddaşımdan.
Hər kitabəmin içində matəm!
Qoy bu nəğmə leysan olsun,
Soyutsun içimi ləpələriylə həsrət alovu yandıranda ciyərlərimi!
Qoy bu nəğmə insan olsun,
Mənə yaxın, mənnən sevgilim olsun!
Oxusun gözyaşıyla əsərlərimi.
Qoy bu nəğmə əbədi qalsın,
İllərin məsafəsiz axınlarında.
Desinlər bir dəli bunu yazdı.
Qoy bu nəğmə məktub olsun.
Göndərilsin hər tənha qəlbə, yaralı ürəyə.
Anlasın ki, tək deyil.
Piyalələr doldu buludlarla yağdı içimə yağışlar.
Yenə də tələsib evinə qaçışacaq piyadalar.
Röyadayam.
Ac köpəklər sümüklərimi gəmirdikcə,
Sufi dərviş güc verirdi səbrimə, iradəmə.
Minarələr səmanın üzünü tutaraq aprırır içimi çölümü.
Yaradanın hüzuruna qanlı günahlarla gəldim.
Parçalandı qış baharla.
Qaradamı da əridi səhərə.
Bilmirəm rəhm edər mi?
Tanrı məni məhv edər mi?
Gözlərimlə şahid oldum,
Sevgilər can verəndə qanlı öskürəklə.
Baxıram üzünə,
Ağlaya da bilmirəm.
Daxmamın qarşısında kor dilənçi.
Yoxdur verməyə heç nəyim,
Qapını bağlaya da bilmirəm.
Yoruldum.
Atdım içimə daş, dərinliyimi bilmək üçün.
Əks ədası gəlmir hələ də.
Sonum harada?
Yüzillik yuxudan oyanmış körpə kimiyəm.
Yaddaşım silindi.
Mən kiməm ki?
Mənim adım Qaraqan.

***

Gündəliklərdə vərəq qalmadı.
Bitirdim neçə qələmdə mürəkkəb.
Atmadım! Doğmadı! Saxladım!
Tək göründüm hər kəsə.
Təkəm sandılar. Yanımdaydın, heç darıxmadım.
Amma yenə də dön yanımda cismin olsun.
Bəlkə inandım ki, nəğmələrdə deyilən eşq bu qədər asandır.
Dön! Nəğmə yazacam sənin dönüşünə.
Yorğun gözlərim baxır yolun sonunda,
Ölümlə görüşümə,
Gecikirəm.

***

Qoy bu nəğmə tənha qalsın,
Günəşdən ilham alsın.
Ağ vərəqdə qaralansın.
Batsın dərin fikirlərdə,
Ürəklərdə.
Qoy bu nəğmə köməyə gələn yoldaş olsun.
Kədərimdən xəbər verən,
Gözdən axan yaşla dolsun.
Sətirlərimə sevgi qonsun.
Hər insan bir mələyə dönsün.
Qaradonlu gecələr,
Ümidgətirən səhərə dönsün.
Qoy bu nəğmə gülüşüntək,
Güllər açsın səhralarda.
Xoşbəxtlikdir məqsədim,
Axtarıram dumanlıqda.
Xəyalların həddi aşır,
Qoy bu nəğmə sərhəd olsun.
Həyatımdan bəhs edək,
Qoy bu nəğmə qeybət olsun.
Sona çatır hər nağıl.
Qoy bu nəğmə sonsuz olsun.
Nəğmələrdə mövzu şərtdir.
Qoy bu nəğmə onsuz olsun.
Uzaqlarda,
Buludların arxasından boylanan
Ulduzların simasında parıltılı həsrət var.
Nəğməm üzdə gülüş olsun.
Ulduzlar üçün oxunulsun.
Çox heyif ki, gülüşlərin kölgəsində kədər gəzir.
Gəzintilər səbəbsizdir.
Etiraflar ürəksizdir.
Yalvarışlar ümidsizsə,
Qoy bu nəğmə ümid olsun.
Kaş ancaq gecə yuxularında üzdə qorxu olsun.
Gördüyümüz hər şirin yuxu, birdən doğru olsun.
Hər tərəfdən günəş çıxsın.
Qoy bu nəğmə yalan olsun.
İllər ötüb keçsədə,
Bu nəğməni duyan olsun.
Hər bir kəsdən gizlənək.
Görüş sirrimiz olsun.
Buludlarda rəqs edək.
Qoy bu nəğmə bizim olsun…

[H.O.S.T]

Sənin gözlərində boğuldum.
Payız zərif küləklə sığal çəkdi gecəyə.
İlk xəzanla doğuldum.
Boş parkın hönkürtüsü.
Yaş asflat bir az xəstə.
Yağış da incə, qəddar.
Qırıq ürək boş qəfəsdə.
Sökülmüş arzuların xarabasında,
Arası kəsilməz gülüşlə ağlayırdı,
Kor rəssam şikəst atlar arabasında.
Sən də başqa, mən də başqa.
Dərd də, qəm də başqa.
Yaddaşım sanki bir şeir kimi cızıldı daşda.
Küçələrin qaranlığında,
Çox sağol ki, bir mələk kimiydin.
Saçıların ipək kimiydi, sözlərin külək kimiydi.
Çox sağol!
Qəlbimin düzənliyində bir bulaq kimiydin.
Amma çox,
İsti çox,
Duzlu çox.
Tozlu manikenlər vitrində göz yaşıyla.
Ölülər qucaqlaşır yuxularımda baş daşıyla.
Doxsan illik keçmişimlə iyirmi yaşda neyliyim?!
Əllərim bağlı qarğalar ciyərmi çeyniyir.
Heç nə demə, danışma.
Bəsdi!
Heç nə soruşma!
Kim günahkar?
Sən günahkar!
Mən günahkar!
Gecə günahkar!
Gün günahkar!
Dərslər günahkar!
Payız, şeir, dəftər günahkar!
Bəlkə də oxuduğum kitablarla dolu rəflər günahkar!
İncə-incə kəs damarlarımı,
İç qanımı sevgilim!
Artıq sevmirəm,
Sən də sevmirsən!
Sehirli bir nağıl.
Səni unutmaram.
Məni unutma sən.
Gizləmə,
Göz yaşın qoy axsın!
Onu qurutma sən!

Məktublar və tozlu şəkillər,
Yanır əllərimi qızdıran ocaqda.
Ümid uzaqda.
İçimdə şaxta.
Ölmüş sevgimin ruhu hərdən gəzir bu qaranlıq otaqda.
Sənə nifrət etdim,
Həm də sevdim qəzəbsiz.
Pəncərəyə yağış damlaıyr gözəl, səssiz.
Kül ocaqda.
Yastıq qucaqda.
Darıxdım, güldüm, ağladım,
Gecə səbəbsiz.

Küləklərlə dərdləşirdi qatarın tüstüsü.
Uzaqda baharın istisi.
Çox soyuq.
Yanağlarımda buz bağladı,
Donub qalan o göz yaşı.
Yadına sal:
Arzularda,
Ölmək eyni gündə.
İkimizə bir baş daşı!
Və eyni gündə öldük:
Sən mənim üçün,
Mən sənin üçün,
Özgə olduq:
Sən mənim üçün.
Mən sənin üçün,
Bəlkə xəstəlik səbəb?
Bəlkə mələklər paxıl?
Amma mənə demişdilər ki, sevgi qəlbə çiçəklər taxır.
Evlənək demişdik,
Uşaqlıq necə gözəl.
Və nə qədər sadəlövh!
Qaçaq demişdik,
Qanadlarımızı açıb uçaq demişdik.
Hər şey,
Demişdik,
Gizlədiyimizi gözlər demişdik.
Dumanlar gizlədəndə yerimizi izlər demişdik.
Restoranlar, rəqsimiz.
Sevgililər günü.
Ümidlər yanır günəş kimi.
Ümidlər sönür,
Ay işığı nur.
Gözlərimdə leysanlar dolur.
Sən öləndə ilk dəfə inandım insanlar ölür.
Nə şəkillər əvəz edər səni,
Nə qəmli şeirlər!
Hər işi pis olanlar mənə,
Hər şey düzələr deyirlər.
Düzəlmir!
Sən qara paltarlar geyərdin.
Qəmli baxışlarına vurulmuşdum.
Az gülərdin.
Sevərdim dənizlər limanları sevən kimi,
Sevərdim qulaqlar yalanları sevən kimi.
Öldürmək istəmişdim özümü sən ölən kimi.
Əsrlər keçsə də, yadımdasan dünən kimi…

[Qaraqan] 

Məni bağışla padre,
Qaranlıq altar.
Pərdə arxasından etiraflarımı dinlə müqəddəs ata!
Bu kilsədə ilk və son dəfə danışacam,
İçimə bağlı gizli böyük sirlərimi.
 
20 ilimi geridə qoydum,
Göz qırpımında.
İncə uşaq sərt qalaya döndü.
Dirək axtarırdım, başqalarına dirək oldum.
Məcbur oldum,
Həyat oyunu çox cığaldı.
Saçıma çəkilən hər sığalda anamı tapdım.
Özümə rəfiqə seçdim.
Günlər keçdi beləcə.
Arzular da velosipeddə qaldı.
Yox idi onda imkan.
Çox dalaşdı atam anamla.
Qapının önünü mən pusurdum.
O vaxtdan yarandı vərdiş:
Hamı danışır, mən susurdum.
“Uşağı həkimə göstərin.
Bəlkə sinirləridi xəstə?!”
Hamı əllərində çiçəklərlə gəzir,
Dəstə-dəstə.
Qaraqan ağlıyır qıraqda,
Qaraqan dərd çəkir.
Təzəcə başlamış bu uşaq
Həyata necə də xətt çəkir?!
Nəyə görə,
Hamı oynayanda oturur arxada?
Nəyə görə,
Məktəb, ali məktəb arxa partada?
Nəyə görə,
Sevgi sözünü eşidən anda gözü qaçır?
Nəyə görə,
Qanı qara?..
Hamı eyni mövzu,
Eyni suallarla bezdirəndə,
Qaçıb dəniz sahilində
Dizimi qucaqlardım.
İndi həmin günlər uzaqlarda.
Uzaqlarda, lakin yanır sönür mayak.
Bir az sakitləş,
Nəfəsi saxla,
Ona qədər sayaq…
1,2,3..
 
Məni bağışla padre,
Qaranlıq altar.
Pərdə arxasından etiraflarımı dinlə müqəddəs ata!
Bu kilsədə ilk və son dəfə danışacam,
İçimə bağlı gizli böyük sirlərimi.
 
Deyirlər pul deyil əsas,
Onunla xoşbəxt olmaz.
Deyirlər insan elə bir varlıq,
Heç vaxt gözlər doymaz.
Deyirlər sevgi olan yerdə,
Qürur xəstəlikdi.
İçimə doldu payız xəzanı,
Yenə də yaşadım arzularda.
Üstəlik mənim də gizli hisslərim gizlənib,
Neçə bina damından ulduzlara baxıb gözlədim.
İstədim sevgilim olsun,
Mənimlə eyni düşüncələrə sahib.
Yarı sözdən anlıyaq bir-birimizi.
Çox ürək də qırıb getdim.
Göz yaşları töküldü, səbəbi mən.
Hərdən oluram əsəbi mən.
Hərdən içimə qapanıram,
Hərdən intihar arzuları biləkdə iz qoyur.
Hərdən Allahın qarşısında Qaraqan diz çökür,
Və sanki xeyri yoxdu.
Dualar da sanki boşdu.
Həyat filmi maraqsızdı.
Bu nə bəladı? Bu nə cür işdi?
Uşaqlıqdan arzum olub rəssam olum,
Amma bu gün rəssam olmaq istəyən acından ölür.
Xaraba dünya.
Dərəyə yıxılan araba dünya.
Qəribə dünya.
Hamı burda quldu,
Təkcə xəlifə dünya.
Əlinə dünya düşmüşəm,
Oyuncaq kimi.
Mən kəpənək,
Sən hörümçək kimi.
Toruna bağlı,
Ürəyi dağlı…
 
Məni bağışla padre,
Qaranlıq altar.
Pərdə arxasından etiraflarımı dinlə müqəddəs ata!
Bu kilsədə ilk və son dəfə danışacam,
İçimə bağlı gizli böyük sirlərimi.
 
Hıçqırıqlar içimi doldurub.
Nəyə görə gəlmişəm bu həyata?
Qəribə suallar divar tək əhatəmdə.
Xasiyətim də sentimental.
Doludur kompleks.
Gücüm zəifliyimi danmamaqda,
Qapını üzümə bağlamaqda.
Peşəkar olan doğmalar var.
Məni sevənləri incidirəm,
Sevməyənlərin acığını olardan çıxıb.
İnsanam mən də!
Öz səhvlərimlə həyata tozlu pəncərədən baxıb,
Günbəgün və günbəgün bezib,
Eyni mənzərədən qaçıram.
Ölümə doğru,
2007 addım atmışam.
Yəqin az qalıb.
Naşükürəm bəlkə?
Hər nə olsa, yenə də az gəlir.
Əbədi qışdayam,
Amma inanıram ki, yaz gəlir…
 

imza: Qaraqan

Kolera:
Benimle kal! Hevesim kursağımda takılı kaldı
gözlerim telaş timsali her ölende ağladı
pervasız tenin gözümü aldı komada martı
lodos maüduru melteminde ayıldı ve
yanlız uyandı. Suskunluğum minnetimdi
yokluğun varlığı kanattı kendimi limana
bağladım uçarı aklım halattı kararlarım
ve kesin seçimin bütünü eşittir hayattı
bacaklarım kırıldı adın koluma kanattı

Burun buruna geldim seni bulmak için
her belayla düşündüm 3 yıl arayla
küs mü mecnun Leyla’ya? bacaklarımı
sarkıtırım dalga çarpar ayağıma
beyaz saçların akasya çalmış kokunu lavanta

Vadeli yıllar karanlıktan korkmayı sana yasaklatır
20 sene de uzayan saçı küçük bir bit makaslatır
2 çocuğum olsa aklım salıncakta sallanır
büyümek istemiyorum annem babam yaşlanır

Saçının teli kopmasın, korkarım Allah muhafaza
şerefine izin verdim bugün kalbimdeki her muhafıza
ziyarette evliya dedim farketmelerini sağla
buz gibi karaya vurmuşum, bulmuş sahil muhafaza

Tanrı yıllar günaha soktu, gel de içimi filtre et
yılıkır bendim ilk tayfunda yağmuşurun işi çişelemek
sineğin yalısı her papatya yüzünden çirkin çiçek
çıkışmıyor param melek, yürüyerek geliyorum sabret

Sagopa:
Derin bir denizin dibine çökmüş, bir hazine aşk denen
Gafilen bir av olur aniden. Bir kalp,ve diğeri hükmeden.
Benden uzakta olsun derdim körpecik çocukken.
Gücümü toplamam gerekti aldanışımı yaşarken
Kıvranımışı seyreden melekler gibidir sükünet
Tam kendimi toplamışken önüme çıkar hayalet
Ve korku içime hucmederken korkup kaçar cesaret
Felaket sarsılışımı izler, cesede çevirir esaret
Yardım et, bir iğne vur!… Ve sönsün acımın yangını
Güneş su olsa, yağmur kurusa ayıltamaz bu baygını.
Çok zorladım şansımı ve yatıştırdım hırsımı.
Yaşama kafa tutarken kafamı kırdı cadının tılsımı
Hileden uzak bu adama sille vurma yazıktır.
İlle çile mi çekmem lazım? Nurum yüzüme dargındır
Bugüne dek işlediğim günaha. İstırhamım tekbir aftır.
Dökmek ister içini içim, anlatmalı mı. Biçim Biçim?…
Her neşe, bir içim ve içlenişime direnişim.
Ben, yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim.
Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim.

Nəqarət:
Bak, yine başa döndü bu dünya
Yine sona sardı aynı kaset, bıktım!…
Bu manotonluk maratonu. Onu tanı!…
İçinde düşünce koştur!!!

>> YÜKLƏ ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::