:: alternativ`a

İnsanları ölçüb, biçib nəyə layiq olduqlarını yaxşı anlaya biləcəyimiz bir üsul var. Sadəcə onlara problemlərinizdən danışın. Ki, kimin sənə həqiqətən kömək etməyə hazır olduğunu, kimin sadəcə artistlik etdiyini, kiminsə heç vecinə almadığını görəcəksiniz. Bütün bunları başa düşmək üçün ekstrasens olmağa ehtiyac yoxdu. Onların hərəkətləri, gözləri, dili topuq vuran danışıqları hər şeyi gün kimi aydın edəcək…
Hər münasibətin bir çərçivəsi var. Hər dostluğun, hər sevginin, hər hörmətin bir limiti. Bu limitə çatmamaq məsləhətdir. "Son sürət"ə basanda maskalar düşür. O maskaların düşməsi hamıdan çox elə özümüzü pis vəziyyətə salır.
O anda, özümü ömrünü komunizmə həsr etmiş bir insanın SSRİ`nin dağılmasıyla barışa bilmədiyi anda yaşadıqlarıyla müqayisə edə bilərəm. Ya da fikirlərimi alt-üst edən, həyatım boyu düzgünlüyünə inandığım ideanı məhv edən kitabı oxumaq kimi…
Limit yaxşı şeydi. Çalışın hisslərinizin Yol Polisinə yaxalanmayın.
NEEDN’T FOR SPEED!

Kommunistlərin romantik ruhi halı ilk baxışda çox hiss olunmur, çünki kommunistlər həmişə elmdən, fəlsəfədən, ağıldan danışırlar. Halbuki bu anlayışları da romantik dünyagörüşüylə qəbul edirlər. (Romantizm insanın ağıl və məntiqinin göstərdiyi doğrularla deyil, duyğuları ilə hərəkət etməsidir). Elmin sübut etdiyi, amma özlərinə sərf etməyən nəticələri "burjua elmi" deyə gözü bağlı şəkildə rədd edirlər. Hətta Stalin bu dünyagörüşünü sistemləşdirmiş və öz dövründə "burjua elmi" və "proletariat elmi" adlı axmaq və süni ayrı-seçkilik etmişdir.

Digər tərəfdən kommunistlərin müxtəlif nəşrlərinə, jurnallarına, şerlərinə və ya marşlarına detallı baxsaq əslində əməlli-başlı romantizm yaşadıqları görülür. Bəzi anlayışları bütləşdirmiş və onlara qarşı həddindən artıq romantik bağlılıq yaratmışlar. Bunlardan ən başlıcası "inqilab" anlayışıdır. Bir kommunist üçün inqilab sözdə bütün pisliklərin sonu və bütün yaxşılıqların başlanğıcıdır. Heç bir zaman reallaşmayacağını bildiyi bu xəyala bir növ ümidsiz eşqlə bağlanırlar. Tez-tez danışdıqları bu inqilab haqqında heç bir ağıllı qiymətləndirmə aparmırlar. İnqilab niyə olacaq? İnqilab olsa çox sayda günahsız insanın qanı boşuna axacaq, bütün cəmiyyət acı çəkəcək. Buna nə ehtiyac var? İnqilab olmadan da kasıb insanların həyat şəraiti düzələ bilməzmi? İnqilab olsa iqtisadiyyatın vəziyyəti necə olacaq? Ölkə necə idarə olunacaq, daxili qarışıqlıqlar necə yatırılacaq, xarici təhlükələrin qarşısı necə alınacaq?

Bu həqiqi sualların kommunist üçün heç bir əhəmiyyəti yoxdur. Varsa-yoxsa tək məqsəd inqilabdır. Əgər yuxarıda sadalanan suallara cavab verməyi lazım bilsə Leninin, Stalinin və ya Maonun yazdığı kitablardan qəlibləşmiş sözləri götürüb köçürər, ancaq bu sualların cavablarını həqiqi olaraq düşünməyə yaxın durmaz. Onu inqilab fikrinə ən çox bağlayan faktor isə bu barədə yazılan romantik şerlər, bəstələnən atəşli marşlardır. Kommunist ədəbiyyatda tez-tez "çiçəklər içindəki gözəl ölkə"dən, "uzaqlardakı qırmızı günəş"dən və s. bəhs edilir. Əslində inqilab anlayışı ilə kommunist arasındakı əlaqə bir növ romantik eşq hekayəsi kimidir. Universitetlər, kitab sərgiləri, mədəniyyət mərkəzlərindəki kommunistlərə aid stendlər, həmçinin kommunistlərin yığışdığı barlar, kafelər araşdırıldığında bu romantizmin müxtəlif simvollarla qorunduğu görülür. Zəncirlərini qıran güclü proletariat posterləri, sıxılmış yumruq fiqurları, sosializm uğruna döyüşməkdən və ölməkdən danışan inqilab mahnıları kommunist romantizmin ən məşhur simvollarıdır.

Bu romantizm bəzən paltarlarda da əks olunur. Əyninə xaki rəngli parka geyinən başına da komando papağı qoyan kommunist gənc özünü Latın Amerikanın kommunist gerilla lideri Che Guevara-ya bənzədir. Onsuzda otağında və ya xüsusi əşyalarının arasında böyük ehtimalla "Che" posteri var. Pop ulduzlarına vurulan, onlar kimi geyinən romantik məktəbli gənclərdən yeganə fərqi özünə seçdiyi ulduzun musiqiçi deyil, gerilla (partizan) olmasıdır.

Kommunist romantizmin digər maraqlı nümunəsi özlərinə əzab vermək və digər insanların onlara yazığı gəlməsindən maraqlı zövq almalarıdır. Məsələn, həbsxanada "aclıq aksiyası"na başlayaraq çox adi məqsəd uğruna özünü ölümə atan kommunist militan yaşadığı ağrı və iztirabdan, eləcə də çəkdiyi ağrı səbəbiylə digər insanların ona yazığı gəlməsindən və maraq duymasından həzz alır. Digər tərəfdən yoldaşları tərəfindən "dava adamı" olaraq bilinmək və təqdir edilmək də ona zövq verir. 

Kommunistlərin acı çəkməkdən aldıqları romantik zövq bəzən son həddə çatır. Kommunist militanlar keçirdikləri aksiyalarda bəzən özlərini diri-diri yandırır, seçdikləri yoldaşlarını dəmir barmaqlıqlara bağlayaraq üzərinə yanacaq töküb alovlandırır, sonra da qarşısına keçib o yanarkən kommunist marşlar söyləmək kimi qorxunc vəhşilik tətbiq edirlər. Bu ağla sığmaz şiddəti reallaşdıran militanların eynilə Nasist mitinqlərindəki kütlələr kimi bir növ "şüur sürüşməsi" halında olduqları, tamamilə romantik və psixoloji trans halına keçdikləri aydın şəkildə görülür.

Kommunistlərin hədəflərinə əsla çata bilməyəcəklərini bildikləri halda israrla ideologiyalarına bağlı qalmaları bir növ romantik inadla mümkündür. "Səhv də olsa, müvəffəqiyyətə çata bilməsə də mən kommunistəm və sonuna qədər belə qalacağam" düşüncəsiylə kor-koranə bağlılıq göstərirlər. Əlbəttə ağıllı insan belə hərəkət etməz. Nəticədə, kommunizmin də şeytanın insanları ağıldan və Allaha imandan uzaqlaşdırmaq üçün istifadə etdiyi romantizm silahının bir parçası olduğu aydın olur. Əslində Masonik İerarxiyanın 4-cü pilləsi olan Kommunizm, ağıllı ideologiya və fəlsəfə olma iddiasıyla meydana gəlməsinə baxmayaraq, gerçəkdə ağıla və elmə zidd iddialarla doludur və bunların təxminən 1.5 əsrdir hələ də israrla müdafiə olunmasının arxasında kommunistlərin ideologiyalarına olan romantik bağlılıqları yatır.

Mənbə

Bu tip espirileri sıkça duyarız onlardan birine mahal verdiğim için ayrıca özür dilerim.
Asıl olarak gazetelerin reklam spotlarında sıkça görürüz böyle duyuruları. Genelde nufüs hüviyeti kaybolduğunda görürüz.

Birde insanın aklını kaybetme raddesi vardırki bulanların art niyetli insanların kötü emellerine rahatça alet edebileceği farklı bir durumdur. İnsanın aklını kaybetmesi sonra onu altın dedektörüyle arasa bile bulamayacak duruma sokması kendini.. insanın ne basiretsiz bir yaratık olduğunun kanıtıdır..İnsanda değilsin hatta sen böyle olunca.

Nerde kaybederiz aklımızı ? hangi durumlarda kaybederiz? birde bunun sorusu vardır. Verilebiliyorsa birde cevabı vardır..
Hayatımızı allak bullak edecek kıvama sokan bu akıl kaybı sorunu genelde manita ayağına yaşansada (bu kaidede kalan kısım) .. Aslında hayatımızda yaşadığımız her soruna olan yaklaşımımızın basiretsizliğindede olabilecek bir durumdur.. evet basiret.. Aklını kullanmak yerine kıçını kullanan insanlar aklımı kaybettime verilebilecek en iyi insan türüdür..
Kendine bahşedilmiş düşünme yetisini kullanmak yerine..
-off banane ya ne uğraşacam. Yada..
- olmuyor abi unutamıyorum, olmuyor anasını satim!.
durumları kıçıyla hayat bakışı edinmiş kesimin basiretsiliğine verilebilecek örneklerdendi.
Zaten basiret sahibi olamayan insanlar akıl sahibide olamaz. Yaşadıkları ilk üzücü olayda hayattan ümitlerini kesen kısaca kendilerini hayattan afaroz eden bu kesim toplum için son derece tehlikeli olan cinslerdir.. Zira sizde takdir buyurursunuz (Ne şekil konuştum lan) hayattan beklentisi olmayanın yarardan çok zararı olur.
Hertürlü zorluğa göğüs gerebilmek, yaşanan her kötü olayı ders saymak, birdaha yapmamak adına çabalamak varken hayattan soğumak elini eteğini çekmek insanın kendine yapacağı en büyük kötülüktür.
Kötülüktür evet çünki hayat iyi veya kötü yaşanacaktır. Zaman öyle yada böyle geçecektir. Şuan bile geriye dönüp baktığınızda hayatınızda geçen zamanın çok kısaymış gibi göründüğünü farzsayarsak.. böyle alengerli işlere bulaşmanın anlamı olmadığını düşünüyorum. Geçen zamana bakıp ağlamak yerine yaşanacak yarınlar için çabalamak lazım. Birazda hayata polyana gibi bakmak lazım.. Gidenin arkasından ağlamak kadar kalanlar içinde savaşmak lazım.
Elbetteki insan üzülecek, sıkılacak, daralacak, bunalacak lan ne bilim işte başımıza türlü türlü felaketler gelecek.Yaradanın bahşettiği aklı biraz kullanmayı denesek yeter..
Mazallah kullanmaya kullanmaya körelen bir aklın olursa. aklı olana eğlence olursun.. seninle top gibi oynar hatta sana rövaşata atar.

Ben bu anlattıklarımın neresindeyim onu bende bilmiyorum aslında. Ortada biryerdeyim heralde. Akıllı geçinip ama aslında aklını birkaç durak ötede bırakmış kesimden olmam gerek.

Çıkarın şu başınızı gömdüğünüzden kumdan.
Aklınızı kullanın olm biraz aklınızı!

[Nikolof]