Şouşenkdən Ümidə doğru qaçış
Dünən axşam TV "Şouşenkdən qaçış" filmini göstərirdi.
İlk dəfə bu filmə "eradən əvvəl" deyə biləcək qədər uzuuun zaman öncə baxmışdım.
Filmə baxdıqdan sonra çox böyük təsir altına düşmüşdüm.
Tim Robbins-in əlimə keçən bütün filmlərini izlədim sonra. Nə isə. Mövzum əslində bu deyil.
Filmdə Düfreynin Red-ə ümid haqqında dediklərini xatırlayırsız?
Tam dəqiq heç mənim də yadıma deyil, amma məğz budur ki:
"Ümid etməkdən qorxmaq lazım deyil!
Ümid insana güc, sabaha inam verir.
Ümidini-İnamını itirməməlisən!"
Red isə deyir ki, "Lələ, burada ümid öldürücü silah kimidi. İnsanı içdən yeyir."
Sonda Düfreyn, tfu, Ümid qalib gəlir.
Bu dəfə diqqətimi çəkən detal: Düfreynin öz kamerasında asdığı Eynşteynin şəkli oldu.
Dilini çıxararaq bütün dünyayla məzələnən Eynşteyn.
Düfreyn bu şəkli elə-belə asmamışdı qapısının üstündən.
Bununla həbsxanadakı rejimə, qaydalara dil çıxarmışdı.
Bir də xoşuma gələn fikrim bu oldu:
"Düfreyni türməyə "qadın" salmışdı. Elə türmədən çıxaran da "qadın" oldu"
Filmin 99 faizində qadın aktrisa yoxdu. Bu cür filmlərə tək-tək rast gəlmək olar indiki zamanda.
[Usta]
- Efirdəsən |


Usta, sən mənim yadıma baxdığım nə gözəl filmlərdən birini saldın. Çox sağ ol))
Comment by MetaLL — March 13, 2009 @ 5:18 pm