Qısa və konkret
Həyat bir kəndirdi-
Kimi kəndirbazlıq edir üzərində
Kimisə həyatını ona bağışlayır.
Həyatımı sənə ithaf edirəm quzum.
Imza: Qoyunun
“Qələmlə şeir yazan
o son nəslin övladıyam!”
yazdı klaviaturada.
Ümidverən gənclər idik,
Şarfımızda boğulduq biz.
Misraları boş vermişik,
Vergüllərdə yorulduq biz.
Bir şəhər var bu dünyada
Qız Qalasıyla başlamış,
Başlanğıcını unutmuş.
Biz o şəhərin sonuyuq.
Nəsillərdən nəsillərə
Keçən SON!
İki Bakı var:
Biri ayağımızın altında qalan,
O biri bizi əzən Bakı.
Kilobaytlıqdan çıxmış,
Qeqabayt ola bilməmiş
Yorğun insanlar yığınıdı Bakı.
Başlanğıcımız uçurum,
Sonumuzsa bağlı qapı.
Koridorla o baş-bu başa
Addımlayan kölgələrik.
[Usta]


“Qələmlə şeir yazan
o son nəslin övladıyam!”
yazdı klaviaturada.
- superissimusss.. =)
Comment by az-ya — April 30, 2008 @ 11:33 am
Demek isteyirem ki, men bu sherin setirleri yarananda yaxinliqda idim. Cox xosh oldu ustunden bir nece gun kecenden sonra oxumaq tam shekilde.
Comment by Aynur — April 30, 2008 @ 10:25 pm
hmm belədiki fikirləşdim nə yazım . Axırda tapdım. Dəşətsəne
Comment by MetaL — August 9, 2008 @ 3:28 pm